ณ ค่ำคืนหนึ่งที่ดาวและเดือน(ดูเหมือน)ไม่เข้าข้างผู้ชายอย่างฉัน
ฉันยังจำเพลงนั้นได้อยู่เสมอ .. "จันทร์" เพลงแรกที่เธอมอบให้ในค่ำคืนที่ฉันรู้สึกหดหู่และเดียวดาย ครั้งนั้น อย่าว่าแต่ดวงดาวกับดวงจันทร์เลย ดูเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลเป็นเพื่อนฉันไปเสียหมด ไม่เหงา ไม่หดหู่ .. และไม่เดียวดายอีกต่อไป
ไม่นานนัก ความรู้สึกเดิมๆเช่นนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้ง ฉันเหงา ฉันหดหู่ ฉันเดียวดาย เธอยังคงเป็นคนเพียงคนเดียวที่เข้ามา หลังจากห่างหายไปแสนนาน ฉันเคยคิดว่าฉันตายไปจากหัวใจของเธอนานแล้ว
เพลง "ลมหนาวและดาวเดือน" ที่เธอมอบให้ในคืนนั้น ... เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ฟังมัน ^^" ดึกดื่นคืนร้างน้ำค้างยอดหญ้าคา ไหลร่วงลงมาสะท้อนแสงจันทร์ อยากหยุดดวงดาว เก็บลมหนาวไว้นานๆ เพราะเธอจะมาอยู่ในหัวใจ อยากต่อเวลาค่ำคืนนี้ให้ยาวนาน .. เพราะฉันมีเธออยู่ในหัวใจ ^^" ได้ฟังครั้งแรก เพียงครั้งเดียว .. ก็ "รัก" เลย
.
ไม่รู้สิ .. พูดไม่ถูก ที่จริงฉันรักมานานแล้วหล่ะ ก่อนที่จะมีเพลงนี้เสียอีก เพียงแต่ไม่รู้ว่ารักไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่าชื่อของเธออยู่ในสมุดบันทึกประจำวันของฉันตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอ
ขอขอบคุณแรงบันดาลใจจากเพลง "ลมหนาวและดาวเดือน"
ประชุมใจ : เรื่อง // PetitSiam : ภาพ
1 comment:
Post a Comment