ฉากสุดท้าย

...

ตัวของเราเป็นใครกันแน่ เฝ้าเปลี่ยนแปรชีวิตทุกวันไป

สุดแต่เขาปั้นให้ บทบาทวาดไว้ สวมใส่ ให้เดิน

.

วันนี้จนมืดมนเหลือที่ แต่พรุ่งนี้มากมีแสนเพลิดเพลิน

ความผิดหวังบังเอิญที่ต้องเผชิญ เขาวานให้เต้นไป
.

พอปิดม่านเวที...โอ้นี่เราหรือนี่ ผิดแผกแหวกแนวไฉน

หลงเพลินบทบาทลีลาเรื่อยไป ลืมว่าโลกนี้ไซร้ ใครรู้บทตอน
.
ครั้นหวนคืนยืนตรงที่เก่า ดั่งคืนเหย้า อบอุ่นเหมือนคราก่อน
ยินแต่เสียงวิเวกวอนกู่เพรียกสะท้อน ... ละครเล่นจนสิ้นใจ

.
.
.
.
.

.

ณ ฉากสุดท้าย

เสียงปรบมือจากผู้ชมดังกึกก้องยาวนาน
ประหนึ่งว่าหากละครเริ่มเล่นใหม่อีกรอบก็พร้อมนั่งดูด้วยความเต็มใจ

ม่านค่อยๆเลื่อนลง ... เลื่อนลงจนจรดพื้นเวที

ละครจบลงอย่างสมบูรณ์

.

.

.

จบบริบูรณ์

.

.

แด่ Dominique .Méchin ครูละครผู้เล่นผู้สอนจนสิ้นใจ
เรื่อง : ชีวิตละคร : PetitSiam..//.ภาพ : Nola Méchin