Wednesday, 29 July 2009

นาวามนุษย์

[[[ "
"
"



สงัดหนึ่งเลือนลาร้างระหว่างดึก
"
"
"
"
หนาวรู้สึกหยดน้ำค้างระหว่างฝัน
"
"
"
"
แว่วเรไรร่ายบรรเลงเพลงนิรันดร์
"
"
"
"
กล่อมแก้วตานิทราฝันกลางดงดาว
"
"
"
"
หนักเหนื่อยนักใจเร่รักเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด





นำนาวามนุษย์ไหลลอยล่องไต่ธารฝัน





หนักเหนื่อยนั้นขอเพียงฉันก้าวไปถึง





สักคนหนึ่งช่วยแบ่งทุกข์กลางใจโศก





ร่วมรู้สึกไกลอ้างว้างระหว่างหวัง





เพื่อนคนจรให้ตักนอนหนุนแนบรัง





เป็นคนรักยามสิ้นหวังมอบหวังดี














เรื่อง : ก้าวย่าง-ทางเดิน : สมพงศ์ ศิริโรจน์ // ภาพ : PetitSiam

2 comments:

Anonymous said...

ในที่สุดก็รู้ว่าที่เขียนคอมเม้นอยู่ที่ไหน ฮ่าๆๆๆ

เท่าที่อ่านๆมา... อืมม
พี่เชนทร์มีความเป็นศิลปินรอบตัวมากๆ
แอบอาร์ตสุดๆเลยนะ พี่ชายเรา
=]

เวลาที่เครียดๆ คงมีฝีแปรงอยู่เป็นเพื่อนใช่มั๊ยคะ?
ทรายก็มีอีกโลกนึงอยู่ในใจเหมือนกัน
อย่าไปบอกใครนะ 5 5 5
มันดูเหมือนเพ้อฝันยังไงไม่รู้ เขินๆ ^^
ทรายชอบคิดไปมากกว่าอะไรที่ผิวเผิน
จินตนาการผสานปรัชญาในตัวมันเอง
ชื่นชมไปกับความคิดในวรรณคดี...
ชอบถ่ายทอดความคิดในใจเป็นตัวอักษร...
อยากเขียนหนังสือแนวๆนี้บ้าง ไว้ถึงเวลานั้น...
อะไรประมาณนี้อะพี่ อยู่กับหนังสือท่าจะดี =]


แต่ศิลปะที่ระบายมากับพู่กัน ไม่ไหวค่ะ
ทักษะด้านการวาดรูปแย่มาก ชอบอักษรมากกว่า
ไงก็จะติดตามผลงานศิลปินคนนี้ต่อไปเรื่อยๆนะคะ
everything remains ...

*~ MeDsiNe ! ~

RACHAIN said...

อิอิ ... ไม่ได้มีศิลปะอะไรหรอกทราย พี่ก็บ้าไปวันๆ เอิ๊กกกกๆๆๆ ตอนนี้ภาพเขียนเต็มบ้านแล้ว อยากมีหนังสือเหมือนกัน แต่พอจะเขียนก็ขี้เกียจขึ้นมา รออ่านหนังสือของทรายดีกว่า